(ამ წელს ვსწავლობდი საგანს “კონფლიქტების გაშუქება მედიაში”. ერთერთი დავალება იყო, მსოფლიოში მომხდარ/მიმდინარე კონფლიქტებზე უნდა გვესაუბრა – გამომწვევი მიზეზები, მედიის როლი, დღევანდელი მდგომარეობა და ა.შ. მე რუანდის 1994 წელს მომხდარ გენოციდზე მომიწია პრეზენტაციის გაკეთება. (ქვემოთ წარმოდგენილი არც სტატიაა და არც ფოტოკოლაჟი 
მხოლოდდამხოლოდ პრეზენტაცია)
დედაქალაქი – კიგალი (656.000)
ფართობი – 26.338 კვადრატული კილომეტრი
ენა – ინგლისური, ფრანგული, Kinyarwanda, Kiswahili.
რელიგია – კათოლიკები, პროტესტანტები, ადვენტისტები, მუსლიმები
ვალუტა – რუანდული ფრანკი
სიცოცხლის ხანგრძლივობა – 40-45 წელი
მოსახლეობა – 8.722.000
რუანდა ცენტრალური აფრიკის ერთერთი ქვეყანაა, რომელსაც ტროპიკულ შვეიცარიას უწოდებენ. იგი მდებარეობს ტბა ვიქტორიასთან, ესაზღვრება უგანდა, ტანზანია, ბურუნდი და კონგო.
ერთა ლიგის გადაწყვეტილებით, 1919 – 1962 წლებში რუანდა ბელგიის კოლონია იყო, თუმცა ბელგიელების მოსვლამდე დიდი ხნით ადრე აქ ცხოვრობდნენ ტუტსისა და ჰუტუს ტომები. 600 წლის განმავლობაში მათ საერთო ენა, კულტურა და ისტორია ჰქონდათ. მეცხოველეობას მისდევდა ორივე ეთნიკური ჯგუფი. იყო უამრავი შერეული ქორწინება. დროთა განმავლობაში ჩამოყალიბდა ასეთი წყობა – ტუტსები იყვნენ მიწის მფლობელები, ჰუტუები კი მუშები ამ მიწაზე. ჰუტუები რიცხობრივად აღემატებოდნენ ტუტსებს.
ევროპელი მისიონერებმა ჩამოსვლისთანავე ევროპული “ცხოვრების წესები” დაამკვიდრეს – კოლონიური მმართველობისთვის დამახასიათებელი იყო პრივილეგირებული კლასის შექმნა/გამოყოფა, რომელიც იქნებოდა განათლებული შუამავალი მმართველებსა და მართულებს შორის. ბელგიელებმა აირჩიეს ტუტსები. ევროპული თვალისთვის უფრო მეტად არისტოკრატები – მაღლები, მიწის მფლობელები. ზოგიერთმა ტუტსიმ მოქცევა დაიწყო მაღალი წრის წარმომადგენელივით, ჰუტუები კი გლეხებს დაემსგავსნენ.
ბელგიისგან დამოუკიდებლობა რუანდამ 1962 წელს მოიპოვა. დამოუკიდებლობის შემდეგ შეიცვალა ტომთა როლები – ეთნიკურად ჰუტუელების ხელში აღმოჩნდა ძალაუფლება, მათ დაიწყეს ტუტსების დისკრიმინაცია. 1973 წლიდან ტუტსებს აღარ ჰქონდათ სკოლებსა და უნივერსიტეტში სწავლის უფლება.
მსგავსი რეპრესიების შედეგად 200,000 ტუტსი გაიქცა მეზობელ ქვეყნებში, სადაც ჩამოაყალიბეს მეამბოხე, პარტიზანული არმია რუანდის პატრიოტული ფრონტი (Rwanda Patriotic Front – RPF).
) – ერთი კაცი, დაახლოებით 75-76 წლისა, მუშაობდა ბაზარში მტვირთავად. შეძენილის გადაზიდვაში ეხმარებოდა ხალხს მცირე გასამრჯელოს ფასად. ერთხელ იჯდა და ლავაშს ჭამდა, გაიგონა ქალების წივილ-კივილი, ბაშვი ხეზე ასულიყო და სადაცაა ჩამოვარდებოდა. მან ალაჰს დახმარება შესთხოვა და ბავშვიც გადარჩა. ამ კაცს მაშინვე “დააბრალეს” რომ განსაკუთრებული ნიჭისა და შესაძლებლობების პატრონი იყო. მან კი მოახსენა, რომ მთელი ცხოვრების განმავლობაში, ბავშვობიდან მოყოლებული, ყურანის მიხედვით ცხოვრობდა, ერთხელ კი მან ალაჰს “საფასური” სთხოვა და ერთხელაც ალაჰმა გააკეთა ის, რაც გლახაკმა უთხრა.
